Turkije, oktober 2008

vrijdag 8 oktober 2004

De getuige van Bill Gates en het Innovatieplatform

Gisteren had de Volkskrant een meer dan uitstekend artikel over de eerste voorstellen van het Innovatieplatform voor acties. Een platform met acties; altijd interessant.

Het is lastig om de voorstellen kort en bondig van commentaar te voorzien. Allereerst omdat wanneer termen als 'food and flowers' vallen in een Nederlandstalig rapport, de lust tot verder lezen wel heel erg zwaar wordt beproefd. Ten tweede omdat de Volkskrant in UvA-onderzoeker Bas Jacobs een interessante denker heeft gevonden die veel van de kritiek al uitstekend verwoordt. Maar vooral omdat er zoveel op aan te merken is dat het moeilijk is om ergens te beginnen.

Toch een beschouwing op een paar cruciale punten:

1. De economische onderbouwing ontbreekt volledig. Het Innovatieplatform doet aanbevelingen voor acties op economisch gebied, kiest zelfs 'sleutelgebieden', maar komt nergens met deugdelijke kwantificeerbare metingen of doelstellingen. 'Meer samenwerking tussen X en Y' is niet acceptabel als aanbeveling in een rapport van pakweg de dienst Parkeerbeheer in Zeewolde en dus helemaal niet als het gaat om economische aanbevelingen die het landsbelang betreffen. Frank Kalshoven en vele economen met hem nemen het Innovatieplatform niet serieus zolang elke economische onderbouwing voor de plannen ontbreekt. Wie kan economen die scepsis kwalijk nemen?

2. Het voeren van industriepolitiek lijkt logisch en zelfs gedurfd, vanuit de optiek dat een klein land keuzes moet maken. De eerste vraag is dan: wie maakt die keuzes en met welke gevolgen? Het beste voorbeeld blijft Videotex vs. Internet: als de overheid 15 jaar geleden iets te zeggen had, was Videotex de standaard geworden voor elektronische communicatie in Nederland en niet het organisch gegroeide Internet, groot gemaakt door nerds, boeren en straatjongens. Dus: niet doen. De overheid zal gegarandeerd weer kiezen voor de verkeerde industrie en daarin de verkeerde partij steunen. Denk scheepsbouw en RSV. In 1993 begonnen twee hackers met een internetprovider, met wat geld uit de pacht van het Spaanse restaurant dat een van hen erfde. Dat waren de pioniers. Tegelijkertijd begonnen drie communicatiewetenschappers zonder enig technisch benul aan een plan om internet-toegang voor consumenten mogelijk te maken, uit noodzaak wegens werkloosheid na afstuderen en omdat het hen een logische ontwikkeling leek. Dat bedrijf groeide uit tot het grootste internetbedrijf van Nederland. Een paar jaar later kochten twee eigenaren van een kringloopwinkel een kleine tweedehandsspullen-site. Dat werd de grootste e-commerce onderneming van Nederland. Kenmerkend aan XS4ALL, Planet Internet en Marktplaats is dat de oprichters allen tegendraads en eigenwijs opereerden, terwijl de overheid druk bezig was met achterlijke 'electronic highway'-platformen die een geruisloos einde vonden of andere bizarre financieringsvehikels optuigde. Dit excelleren van de misfits is niet voorbehouden aan de internetsector: de 'creatieve industrie' moet volgens het Innovatie-platform een speerpunt worden, waarbij Mojo Concerts en Endemol als voorbeeld worden genoemd. Wat is het kenmerk van deze bedrijven: Mojo is opgericht en groot gemaakt door eigenzinnige Koos Koetsen, die met hun toewijding voor popmuziek het establishment juist bestreden. Endemol is pas groot geworden nadat Joop van den Ende en John de Mol jarenlang waren tegengewerkt door het ministerie van WVC, dat (juist onder invloed van het CDA, wiens roerganger Balkenende nu voorzitter is van het Innovatieplatform) invoering van commerciele televisie lang wist tegen te houden. Pas toen de nog vrijere jongens Harding en Out met RTL-Veronique een u-bocht constructie via Luxemburg vonden om de Mediawet te ontduiken, kwam de doorbraak van commerciele tv en daarmee de markt die Van den Ende en De Mol zo meesterlijk uitventten. Als iets op de lachspieren werkt, is het dit idee van het Innovatieplaform dat de overheid in staat is om richting te geven aan mensen als Rop Gonggrijp, Leon Ramakers of John de Mol.

Er is geen enkele reden om aan te nemen dat de overheid in staat is om nu de juiste keuzes te maken, maar er zijn wel een een hoop redenen om aan te nemen dat ze de verkeerde keuzes zal maken.

3. Deze week werd bekend dat David Marquardt 10 miloen dollar in Six Apart investeert. In Amerika investeren venture capitalists alweer vaker vrolijk 25 miljoen gulden in ogenschijnlijk nietszeggende bedrijfes, dus dit lijkt weinig boeiend nieuws. Behalve als je bedenkt dat Marquardt in de jaren zeventig investeerde in Microsoft, in de jaren tachtig in Sun, in de jaren negentig in vele kleinere succesvolle ondernemingen en behalve getuige bij de bruiloft van Gates, commissaris was en is bij Microsoft. Er is geen enkele zekerheid dat Marquardt met Six Apart weer zo'n hit heeft als ooit met Sun of Microsoft, want ook de meerderheid van zijn investeringen rendeert niet. Dat is het kenmerk van innovatie: er mislukt meer dan dat er lukt, alleen de winnaars maken de verliezen meer dan goed en dus moet je leren omgaan met verlies. Marquardt kan dat en hij kan ook lang van waarde blijven voor de winnaars, getuige zijn decennia lange betrokkenheid bij Microsoft. Maar wat opvalt is uiteraard dat de Amerikaanse overheid de computerindustrie nooit heeft uitgekozen als sleutelindustrie, noch Internet, om van weblogs nog maar te zwijgen. Six Apart (dat onder andere Movable Type maakt, waarop dit weblog draait) is klein, heeft nauwelijks omzet, en wordt gestuurd door een getrouwd stel zonder relevante ervaring. Een recept voor een ramp, kun je denken. Maar Marquardt gaat af op zijn instinct, ziet dat er inmiddels meer ervaren management is bijgekomen (erbij, niet in plaats van) en merkt dat er 'iets' gebeurt in de wereld van weblogs en persoonlijke communicatie. Het is een beredeneerde gok van 10 miljoen dollar, evenveel geld in één investering als het gehele Technopartner programma van het ministerie van Economische Zaken voor volgend jaar.

4. Na deze kritische noten een positief punt over de activiteiten van het Innovatieplatform waarover hier al eerder is bericht, namelijk dat de toestroom van kennismigranten wordt aangemoedigd en door het kabinet mogelijk gemaakt. Er is één constante bij bovengenoemde succesverhalen en dat zijn niet de door de overheid benoemde speerpunten of steunplatformen, maar dat zijn de mensen. Alle succesvolle ondernemers waren tegendraads en opereerden haaks op de heersende tijdgeest. Gates was een drop out toen hij met Paul Allen een softwarebedrijf begon voor pc's op een moment dat er niet meer dan een handjevol pc-fabrikanten waren, meestal gevestigd in garages of tuinschuren. Laat ons hopen op nog meer nerds, boeren en straatjongens/meiden in Nederland en dat de slimme, eigenzinnige Oost-Europeanen niet allemaal zoals de mede-oprichter van Google naar Amerika vertrekken, maar dat een deel van hen zich in Nederland vestigt. En laat ons hopen dat de Nederlandse overheid ze niet lastig valt met slecht onderbouwde vergezichten over sleutelgebieden. Die mensen zijn de sleutel, laat hen de gebieden kiezen waarin ze willen excelleren en ga voor de rest zoveel mogelijk uit de weg.

vrijdag 8 oktober 2004 - 5:17 uur | rubriek: Economie

Buitengewoon goed stuk. Met name de ondernemer van Planet alle lof!.

Rene (ip:80.100.93.63) 22 maart 2005 - 15:14 uur

He Michiel. Met bewondering heb ik bovenstaand artikel gelezen en al speurende las ik ook iets over E-Bay en RSS-feed. Nu is het zo, dat na de mislukte poging een Audi S6 aan je te verkopen, ik nu een andere weg ben ingeslagen. Je geeft aan ondernemerschap te waarderen en helemaal op het gebiedt van internet. Nu wil ik vragen of je me zou willem mailen om dit eens bij je neer te leggen en te kijken in hoeverre dit plan levensvatbaar is en wat de beste manier zou zijn om daadwerkelijk van start te gaan.

Let me know!!.

Rene B

Rene (ip:80.100.93.63) 22 maart 2005 - 16:56 uur

Over punt 4.
Onzin. De komst van kennismigranten wordt helemaal niet gestimuleerd. Jij wil een actueel verhaal uit de praktijk? Heb ik voor je ...

Een geweldig intelligent persoon uit Israël, afkomstig uit een familie van wiskundigen en zelf ervaren programmeur (oa. Python) wil naar Nederland komen. 8 jaar ervaring in de branche, met opleiding, spreekt vloeiend Nederlands (zelfs NT2 papiertje), is betrokken bij projecten voor opdrachtgevers wereldwijd.
Persoon is met geen mogelijkheid Nederland in te krijgen.
Het is zelfs zo dat via allerhande postings op forums (Aanpak: ik heb probleem xyz en hoe nu verder), wel ambassades uit Schotland, Duitsland, USA, Italië enzovoort zich hebben gemeld voor dit talent. Maar Nederland doet niets, behalve aangeven dat reisdocument niet in orde is.
Let op: met datzelfde document mag iemand wel naar Duitsland, Denemarken, Frankrijk, België, USA, etc. Maar niet naar Nederland.
1 Europa, Shengen .... we gingen ervoor tot aan de Europese commissie (met dank aan Maaten, VVD), maar de commissie wees ons terug naar Den Haag. Inmiddels weten we dat we vanuit die hoek niets hoeven te verwachten. Partijen als PvdA, SP en GroenLinks reageren niet eens op verzoeken om hulp!!!!

De overheid moet dus niet roepen dat ze zaken stimuleren, want dat doen ze niet. Websites van Buitenlandse zaken zijn NIET actueel. Die van ambassades bevatten informatie uit 2001-2003 en in mappen van ambtenaren zitten procedures uit 2002. Als puntje bij paaltje komt, dan moet je de casus bepleiten voor een commissie grijzen mannen van rond de 70 jaar. Die gasten hebben geen idee wat 'internet' is, laat staan wat 'python' momenteel betekent. Ik hoor het zo'n wouwelende bejaarde (met alle respect) nog vragen: "Apppppplicatieprogrammeur, zegt u? Wwwwwwat doet datttttt?"

Gevolg is dat je van het kastje naar de muur wordt gestuurd op basis van verouderde informatie en dat je na een paar jaar ellende nog maar 1 conclusie trekt: Wat een zelfbeheersing heb ik toch, dat ik niet een keer zo'n ambtenaar gewoon volledig over zijn bureau heb getrokken."

Weet je wat het zieke is? De overheid heeft drie centrale thema's rond ICT:
- Nederland kennisland.
- Meer vrouwen in de ICT.
- Stimulering gebruik Nederlandse producten.

Het gaat hier om een vrouw ... begin 30 en die een programmeertaal beheerst waar oa. Google op draait. Een taal die bovendien in Nederland bedacht is, door een Nederlander (Guido van Rossum) ...
Ze spreekt daarbij vloeiend Nederlands. luistert naar Radio 1, Drs. P, VOF de Kunst en leest Willem Elsschot en heeft een zwak voor D66.
En ze mag er niet in.

Inmiddels hebben we als bedrijf uit praktisch oogpunt onze hele R&D maar naar Israël verplaatst en zijn we nu bezig de productie ook over te hevelen.

We staan nu op het punt om het Hq maar naar Duitsland te verhuizen, want daar mag ze wel in. En het is toch wel prettig als ze er af en toe fysiek bij is wanneer er overleg is. videoconferencing (etc.) heeft zijn grenzen.

Nederland en ICT? Nee, echt niet.

rudy (ip:62.0.122.216) 24 maart 2005 - 15:01 uur

Reageer